Terug van weggeweest

Het heeft eventjes geduurd, maar ik ben terug!

Afgelopen vrijdag was dan eindelijk het nieuwe internet aangesloten en de router ontvangen na welgeteld 2 maanden + zonder gezeten te hebben. En hoewel ik geschreeuwd heb dat ik het enorm miste, valt het nu eigenlijk wel mee. Een beetje een anti-climax. “Oh hallo Internet. Ja, leuk dat je er weer bent! Lang geleden ook. Kom binnen. Lust je wat te drinken? Nou, vertel, wat heb ik gemist? Google Chrome update? Nutteloze Facebook statussen? 300 + reclame mailtjes en welgeteld 178 FarmVille requests? Oh.. Hmm. Nee, nee ik ben niet boos. Ik had alleen wat anders verwacht. Nou. Euhm. Toch bedankt.”

Dat was mijn hereniging met het internet. Een beetje van. Oh. Is dit het dan? Het eerste natuurlijk de e-mails checken, de reclame verwijderen, de sociale websites updaten en de msn opengooien. Maar het is niet zo’n big deal geweest als dat het zelf voelde. Geen spontane reacties in de trend van: ‘Ooohhhhhhhh, je bent terug! OMG! OMG!’ of iets dergelijks. Gewoon saaie mailtjes. Niemand op msn. Hetzelfde als altijd.

In de tussentijd voor mijzelf voelt het alsof die maanden veel langer hebben geduurd. Niet alleen omdat ik probeerde mijn contacten/internet communicatie door te laten gaan op mijn nieuwe telefoon (de rekening…auw), maar ook omdat er zoveel meer gedaan is in de afgelopen tijd. Gelukkig (en dat meen ik) dat het zo lang heeft geduurd voordat het terug is. Ik ben constant onderweg of op het werk, ik slaap al weinig en ik wil tussendoor ook nog socializen en lekker uit met George. Daar past geen internet in.

Maar ik klaag niet hoor. Nee, nee. Ik heb het gemist om mijn dagelijkse bevindingen te kunnen missen met de wereld. Vooral toen we waren verhuisd naar ons nieuwe appartementje in Witham baalde ik er enorm van. Ik had foto’s van de omgeving gemaakt; wijde (nieuwbouw) vlakten, dorre planten, de zomerlucht en vrolijk gekleurde huizen. Al die nieuwe ervaringen die ik kwijt wilde, meningen die ik wilde pijlen, geluk dat ik wilde delen. Maar gelukkig is dat er allemaal nog, dus dat zal ik zo snel mogelijk in een begrijpelijk, niet al te lang buideltje van informatie proberen te kneden en hier op zetten.

Toch vind ik het cruciaal wat we in deze 2 maanden 11 dagen gemist hebben even uit te punten. Numero uno is mijn 1 jarig ‘bestaan’ in de UK, wat op 17 september plaats vond. Omdat ik helaas moest werken en ook nog moest uitpakken e.d. vanwege de verhuizing van een week daarvoor heb ik dit helaas met niemand kunnen vieren. Behalve met George.

Feestelijk punt nummer 2, Halloween. George en ik hadden pompoenen uitgesneden en in de boekenkast gezet. Omdat we vergeten waren theelichtjes te halen hadden we kaneel geurkaarsen erin gezet, en dat blijkt een combinatie te zijn die ik niet veel man wil adviseren na te doen. Vervolgens vonden we ze zo leuk (ik) en zwaar (George) dat we ze eigenlijk niet meteen weg wilde doen. Dus die zijn blijven staan tot ongeveer een week nadat Carmen langs was geweest.

Guy Fawkes Night was voorbij gegaan zonder al te veel momentum omdat we hier geen barbecue hebben, en er onduidelijkheid was of het nou 4, 6 of 7 november was wanneer de gratis vuurwerkshows zouden zijn. (zie vorig jaar)

Op 6 november mocht ik weer naar Londen (yay. Daar krijg ik nauwelijks meer de tijd voor) om Carmen van de trein te halen, want die zou ons bezoeken tot zondag de 8e. Mijn lief Carmpje bleek geen steek veranderd toen ze luid vloekend vertelde over haar reis, zonder gene de verstopplek van haar geld liet zien, en mensen omliep tussen de schappen in de plaatselijke kruiderijen. Maar mijn zusje zou mijn zusje niet zijn, als we ook niet gruwelijk hadden gelachen.
We hebben veel bijgekletst en tussendoor heb ik ook nog de kans gehad om Carmen in te lichten over verscheidene interessante feiten die te maken hebben met Witham of omliggende plaatsen.  We waren in Chelmsford wezen winkelen, nog even naar ‘Spoons voor een avondmaal en een drankje, en ook lekker in de hobbelbus terug naar Londen omdat er wegwerkzaamheden waren. Die 3 dagen waren veel te kort.

Ongeveer een week nadat Carmen terug naar Nederland was, had ik George zover gekregen om dan eindelijk mijn pompoen weg te gooien. Op dit moment waren ze al aan het smelten gegaan (serieus.) omdat ze van de binnenkant uit aan het schimmelen waren. Ook omdat George de zijne niet goed had uitgehold, werden de resterende sappen opgewarmd en dropen ze zo door de pompoenwand heen. Lekker. Dus die van George was tijdens Carmen haar bezoekje gedumpt. Die van mij hadden we op het balkon tafeltje neergezet, waar mij opeens op viel dat ook deze langzaam aan het smelten was. Hoewel het grijnzende zombie hoofdje ons enorm cool leek om te laten liggen, bleek de schimmel er niet minder op te worden en moest ook deze de deur uit. Bleef er voor mij alleen maar de taak over om het balkon te ontsmetten.

Hoewel sinds vrijdagavond het internet terug was, hadden we toch ons weekend doorgebracht zoals we het fijnst vinden. Ik was na mijn halve dag werk op zaterdag naar Colchester gereist om George te ontmoeten, en na wat winkelen zijn we Natz en Dave gaan opzoeken in Dave z’n appartementje. Daar hebben we lekker kneuzerig Star Wars Monolopie, Guitar Hero en AtmosFear gespeeld. Vervolgens met z’n allen daar blijven overnachten, en zondagmiddag hebben we de zaterdagavond herhaalt bij ons thuis. Je kunt zeggen wat je wil, maar ik vind het prachtig om bordspellen te doen met mijn vrienden hier. Het is altijd gezellig, goed lachen, en het is stukken beter dan met z’n allen op de bank te hangen en naar de tv te lopen staren. Vind ik dan.

Om deze reden hebben wij met z’n tweeen besloten geen tv license aan te schaffen. Deze is nodig om legaal tv te mogen kijken en tv pakketten aan te schaffen. We hebben snel internet en een XBOX360, naast veel verplichtingen en weinig tijd, dus dat sowieso bijna de moeite niet waard zijn. Wat we wel hebben (oh god) is nu samen een huistelefoon. Iets dat me ergens een beetje zorgen baart, want hoewel we al bijna weer een jaar samenwonen, is expres een huistelefoon voor samen aanschaffen toch net iets anders. Voor dat je het weet zitten we aan een gezamelijke bankrekening, huisverzekering, auto, huisdier… je ziet ‘m wel aan komen.

Dit lijkt me meer een onderwerp om wellicht de volgende keer aan te kaarten. Hoe dan ook, hieronder vind je weer een verzameling van nieuwe foto’s inclusief beschrijving. En aarzel niet om een berichtje achter te laten

Chrisje xxxx

Weg naar appartement

Fietspadje en helderblauwe lucht

Vrolijk gekleurde huizen en zonnebloemen

De bovenste is van George, die blije is van mij.

De eerste drie ramen aan de linkerkant zijn van ons

Dit is het zicht op de flats als je onder de arcade komt

Ons balkonnetje

Gek doen in Chelmsford

Car en d’r nieuwe sokjes

Carmen ging mijn nagels lakken…